Verjaringstermijn (aanslagtermijn)

De verjaringstermijn bepaalt hoe lang een belastingjaar openstaat. Binnen die termijn kan de belastingdienst controleren, extra belasting opleggen en boetes uitvaardigen, en kan de belastingplichtige correcties indienen en teruggaven claimen. Na afloop is het jaar voor beide partijen gesloten. De basistermijn in de meeste EU-landen is drie tot vijf jaar vanaf het einde van het jaar waarin de aangifte moest worden ingediend, verlengd bij fraude, verrekenbare verliezen, grensoverschrijdende transacties of een lopende controle.

De termijn hangt samen met de bewaarplicht: documenten moeten worden bewaard totdat het jaar niet meer heropend kan worden, waardoor bewaarregels vaak tot tien jaar lopen. In het burgerlijk recht geldt een aparte verjaringstermijn voor vorderingen tussen bedrijven, bijvoorbeeld voor onbetaalde facturen, meestal drie tot zes jaar. Kontevia bewaart documenten voor de langste van de fiscale en civielrechtelijke termijnen van het land van de gebruiker.